Stoppen met roken door Bioresonantie

In mijn eerste blogje ga ik gelijk een bekentenis doen: ik ben niet zo braaf als ik eruit zie. Sinds begin dit jaar was ik weer aan het roken geslagen.

Ooit was ik zelfs een stevige roker, maar voor ik kinderen kreeg, stopte ik. Op veel zwarte koffie, zoute drop en wilskracht. Twaalf jaar lang raakte ik geen sigaret aan. Toen, in een aangeschoten bui, begon ik te ‘party-roken’.

Jarenlang kon ik dat zo houden. Maar dat werd steeds moeilijker en begin dit jaar kocht ik mijn eerste pakje.

Schuldgevoel

Het bleef wringen, dat wel. Ik voelde me er ongelukkig mee en hield mijn slechte gewoonte zoveel mogelijk buiten het zicht. Met pijn en moeite hield ik er zelfs af en toe een week mee op en dan begon ik weer. De enorm dringende behoefte die ik dan voelde, vond ik in geen verhouding staat tot het aantal sigaretten dat ik rookte. Het verbaasde me ook hoe duidelijk mijn lijf liet weten dat het echt niet goed voor me was.

“Dit wil ik niet meer”, dacht ik op een avond voor de zoveelste keer. Maar wilskracht, koffie en drop wilde ik ook niet. Dus zocht ik hulp. Al surfend vond ik een stoppen-met-roken-programma met Bioresonantie bij de praktijk Her-Inneren in Almere. Mijn therapeut werd Natascha Massop-Dorder, die haar werk ‘Vitaal door Balans’ noemt.

Frisse tegenzin

Van Natascha krijg ik een paar dagen voor mijn afspraak een ‘stoppen-met-roken’-protocol toegestuurd. Het worden drie sessies bioresonantie, kort na elkaar. Na de eerste sessie is de behoefte aan roken weg, staat er in het protocol. Maar dan moet ik nog met mijn gewoontegedrag afrekenen. Daarom is het nodig dat ik een alternatief verzin voor die momenten waarop ik normaal gesproken een sigaret zou opsteken.

Rooksignalen

Ik ga bij mezelf na welke dat zijn. Als ik een bepaalde vriendin aan de telefoon heb, die zelf ook rookt. Als ik ergens ben geweest waar ik niet wil roken, neem ik thuis gelijk een sigaret. Als ik, gek genoeg, iets heb gedaan wat heel goed voor me is, steek ik meteen na afloop op. Ik besluit om op die momenten te gaan breien, of mijn favoriete TV-serie te kijken, of een liedje te zingen. Want één van de redenen om niet te willen roken, is dat het slecht is voor mijn stem. Dan weet ik weer waar ik het voor doe! Naar feestjes besluit ik een flesje water mee te nemen, zodat ik een slok water kan nemen in plaats van een peuk.

Al lezend in het protocol ontdek ik dat ik, ondanks mijn goede voornemens, frisse tegenzin heb. Alsof ik mezelf iets ga ontnemen waar ik verdorie recht op heb. En welke troostende gedachte komt er dan in me op? Dat het vast toch niet werkt! De hevigheid van mijn rookbehoefte is soms zo groot, dat één behandeling wel eens onvoldoende zou kunnen zijn, zo redeneer ik. Kortom, ik ben behoorlijk sceptisch.

Laatste sigaret

Maar als de dag is aangebroken en ik met mijn laatste sigaret in mijn laatste pakje naar Almere reis, vind ik wel dat ik de juiste beslissing heb genomen. Het is een keus voor mijn gezondheid, voor mezelf.

Ik word hartelijk ontvangen en na een kopje thee gaan we naar boven. Op het balkon rook ik mijn sigaret. Dat is nodig voor de behandeling. Vervolgens hebben we een gesprekje over mijn rookgedrag. Natascha gaat na of ik voldoende heb nagedacht over een alternatief voor mijn gewoontes. Ze vertelt dat ze mensen wel eens naar huis stuurt, als ze ziet dat die hierover niet hebben nagedacht. “Dan is de kans van slagen gering en dat is zonde van je geld”, zegt ze. Hierbij gaat ze niet alleen op het gesprek af. Met haar tensor, die werkt als een pendel, gaat ze ook bij mijn onderbewuste nog na of een poging tot stoppen nu goed voor me is en of ik er klaar voor ben. “Ja”, antwoordt mijn systeem via de tensor.

Lief meisje

Het gesprek komt ook op het waarom van het roken. Ik ontdek al pratend met Natascha dat ik rook om lief gevonden te worden. “Als ik jouw gedrag nadoe, vind jij me vast aardig, stoer en cool”, denkt het kleine meisje in mij. Een oude gewoonte, die aangeeft dat ik me in dat soort situaties emotioneel afhankelijk voel. Dat is voor Natascha aanleiding om te onderzoeken of er nog een behandeling van het tweede chakra kan worden toegevoegd aan het programma waarmee zij me gaat ondersteunen.

Alles bij elkaar wordt dat een hele lijst, begrijp ik. Als alle elektrodes geplaatst zijn en mijn adem, speeksel en de resten van mijn laatste sigaret in het Bioresonantieapparaat zitten, begint het apparaat met een bij mij passend basisprogramma, door Natascha bepaald met de tensor. Dit programma is bedoeld om mij meer in balans te krijgen, als uitgangspunt voor de behandeling. Dit kan alleen overgeslagen worden als iemand volledig ‘vitaal in balans is’, en dat komt zo in het begin niet vaak voor. Dan volgen er programma’s om me open te stellen voor de behandeling. Ze openen mijn meridianen, legt Natascha uit. Dan piept het apparaat opnieuw en wordt de optimale tijd en intensiteit van mijn ‘ontslavings’-programma bepaald. Ik krijg nog wat meer elektrodes en we gaan van start.

Detox

Al snel voel ik een bepaalde druk in mijn lijf komen. Het ontgiften is begonnen. Sommige mensen worden helemaal suf van dit programma, vertelt Natascha en vallen lekker in slaap. Ik blijf wakker, ook omdat ik een verslag voor jullie wil schrijven en het naadje van de kous wil weten.

Het is Natascha’s passie om mensen te informeren, zodat ze meer keuzes hebben als het gaat om hun gezondheid. Daarom legt ze iedereen die in de praktijk komt precies uit wat er gebeurt en geeft antwoord op alle vragen die hij of zij stelt. Dat is per persoon heel verschillend. Maar voor Natascha is het belangrijk om in elk geval de basis te bespreken. Voor haar begint het bij goede voeding en een aantal goede gewoontes. Deze staan ook op de website van de praktijk vermeld.

Verder is de behandeling natuurlijk ook afhankelijk van de klachten en vraag van de cliënt. Natascha geeft voorbeelden van de meest uiteenlopende klachten waarvoor mensen bij haar terecht kunnen. Ook haar man Wim werkt in de praktijk, wat de behandelmogelijkheden nog vergroot: hij is craniosacraaltherapeut en biogeoloog. Dat laatste betekent dat hij huizen kan ontstoren om zo de ongunstige invloed van allerlei soorten electrosmog te neutraliseren.

Blijf bij jezelf

Ik vraag alvast naar hoe het met mij verder zal gaan. Ik krijg straks nog een bloesemremedie mee. Natascha legt uit wat er allemaal in de remedie zit. De remedie is ervoor bedoeld om vooral het emotionele aspect van stoppen met roken te verzachten. Vier keer per dag vier druppels en twee extra, elke keer als ik eigenlijk wil roken. In die gevallen is het bovendien erg belangrijk om direct naar een diepe buikademhaling te gaan, om bij mezelf te blijven. “Daar moet je zijn”, zegt Natascha, “Niet ergens buiten jezelf”.

De tensor zegt dat de celzouten die standaard bij de behandeling horen, bij mij niet nodig zijn. Wel mineralen en een ‘chip’ die ik naderhand opgeplakt krijg. Ik vind het erg prettig dat bij werkelijk iedere stap van het programma steeds weer aan mijn onderbewuste wordt gevraagd wat bij mij past, wat nu goed voor me is, wat voor mij wel en niet nodig is. Dat voelt heel zorgvuldig.

Mijn eerste party

Ik ben klaar en ga weer onderweg. In de trein word ik tot mijn verbazing overvallen door een behoefte aan roken. Ik neem de druppels en ga met mijn adem en aandacht naar mijn buik. Het gaat voorbij. Die avond neem ik nog twee keer extra druppels. Fijn dat ik vanavond mijn kinderen geen slecht voorbeeld geef.

De volgende dag valt me iets bijzonders op. Ik denk nog wel met enige regelmaat aan roken, maar de bijbehorende lichamelijke behoefte is weg. Daarom is de gedachte net zo snel weer weg als hij opkomt en duurt de verleiding zo kort dat ik bijna vind dat ik die bloesemremedie niet nodig heb. Toch wil ik hem meenemen als ik naar een feestje ga. Party-roker als ik ben, moet ik de kat niet op het spek binden. De echte verleiding komt als de vrienden binnenkomen met wie ik altijd rook. “Zal ik je maar gelijk een peuk geven?”, roept de eerste direct als hij me ziet. “Nee nee, ik doe het niet meer”, zeg ik. Ik blijf bij de rokers staan en tot mijn stomme verbazing is er niets in mij dat een sigaret wil opsteken. Het gebeurt gewoon niet. Ik voel me er bijna weemoedig over.

Ik hoef niet meer!

Als ik ’s nachts thuis kom, vind ik de bloesemremedie naast de vitamines die ik de komende periode slik om het stoppen te verzachten. Ik was het flesje vergeten – ik heb het niet nodig gehad! Ook op het feestje de volgende dag sta ik tussen de rokers en hoef niet op te steken. Ergens halverwege druppel ik in plaats van een sigaret aan te pakken die me wordt aangeboden. En bij thuiskomst, als ik de voordeur opendoe, denk ik aan eten, aan een filmpje, aan mijn breiwerk, maar niet aan roken! Wat een verandering! En dat na één behandeling… ik heb nu al zonder moeite twee dagen niet gerookt!

De tweede behandeling krijg ik precies op het moment dat ik niet zo zeker meer ben of ik het red. Dus red ik het gewoon. De derde behandeling is gewoon voor het lekker, zo voelt het. Het weekend erop komt mijn rokende huisgenoot terug van vakantie. En alweer gebeurt er helemaal niks bij mij: ik hoef niet te roken. Evenmin is er iets als snoepgedrag of koffieverslaving voor in de plaats gekomen. De behoefte is gewoon weg. De behandeling is geslaagd.

Het bewijs…

Dat is een maand na de eerste sessie nog steeds zo. Ik heb geen enkel moment moeite gehad met niet-roken. Niet fysiek, maar ook niet emotioneel. Waar ik eerst rookte om aansluiting te krijgen, heb ik die aandrang niet meer. Ik voel me ook meer ‘bij mezelf’ dan voor de behandeling. Dat heeft waarschijnlijk te maken met de behandeling van het tweede chakra.

Misschien komt de uiteindelijke uitdaging nog: als ik een echt leuke man tegenkom die rookt. Als ik dan niet mee ga roken, weet ik heel zeker dat ik nooit meer hoef. Ik houd jullie op de hoogte.

Met dank aan Mathilde van de Mheen van Twillmed in Harderwijk voor de informatieve presentatie over de Bicom. Mathilde is zelf ook bioresonantie-therapeut in Breda.

Hoe ben jij ooit gestopt met roken of rook je nog en lijkt deze behandeling je wel wat?

Ooit begon Anna haar loopbaan als copywriter en journalist (na een studie Letteren). Na twaalf jaar in diverse functies in de (marketing)communicatie, begon Anna in 1998 voor zichzelf als coach en trainer. Een waardevolle verdieping van haar werk vond ze in de lichaamsgerichte benadering van de Peirsman CranioSacraal Academie. Na de eerste twee modules begon ze in haar coachingpraktijk het lichaam meer en meer bij sessies te betrekken. Inmiddels is zij natuurgeneeskundig therapeut met een eigen praktijk in Utrecht.
Meer over Anna Zanger