arrow_drop_up arrow_drop_down
6 oktober 2015 

Ben jij een emotie eter en verdoof jij met voeding?

Eten of snoepen bij verveling, niet lekker in je vel zitten, verdrietig of gefrustreerd zijn en dat terwijl je eigenlijk helemaal geen trek hebt. Eten als beloning omdat je zielig, blij of boos bent! Je eet niet alleen om je honger te stillen of je lichaam te voeden, maar ook om je innerlijke honger als bijvoorbeeld angst, verlangen of verlies te verdoven. Als je jezelf hierin herkent, val je in de categorie “emotie eter”.

Twee groepen emotie eters

  1. Eten bij vage onlustgevoelens. Je voelt je leeg, niet lekker in je vel of je verveelt je. Je eet uit behoefte aan verdoving, troost of beloning. Eigenlijk ben je nauwelijks bewust van het feit dat je eet.
  1. Eten bij duidelijke emoties. Denk hierbij aan: beloning, troost, zelfverwijt, gekwetst zijn, verdriet en verlies, eenzaamheid, opwinding, boosheid, irritatie, frustratie, schaamte, angst, vermoeidheid.

Ben jij een binnenvetter?

Als je een emotie-eter bent, dan is alleen een dieet volgen geen oplossing. Je moet leren om de onderliggende emoties te herkennen en daar een goede oplossing voor te vinden. Vaak is het prettig om dit samen met een goede coach of hulpverlener te doen. Je leert dan o.a. hoe je op een andere manier je emoties kunt gaan uiten want emotie eters schijnen vaak echte “binnenvetters” te zijn.

Wat zijn nu kenmerken van emotie eten?

  1. Geen echte trek in eten
  2. Plotseling overvallen door een eetbehoefte en die behoefte moet gelijk bevredigd worden
  3. Snel eten
  4. Doorgaan, ook als je al vol zit

Emotie eten staat dus eigenlijk meestal in verband met wat we mond- of hoofdhonger noemen. Je eet niet omdat je echt honger (maaghonger) hebt maar omdat er iets anders is wat bevredigd moet worden. Vaak heb je dan ook behoefte aan iets met een specifieke smaak.

Wat moet je doen als je emotionele honger hebt?

Voor dat je maar iets in je mond stopt, stel je jezelf de vraag: ‘Wat heb ik nu echt nodig, in plaats van eten?’. Vaak krijg je dan antwoorden als: warmte, contact, enz. De volgende vraag die je jezelf dan kunt stellen is: ‘Wat kan ik nu doen om dat aan mezelf te geven, zonder dat ik daar eten voor nodig heb’?

Kom in actie en aarzel niet. Bel iemand als je behoefte hebt aan contact. Neem een warme douche als je verlangt naar warmte. Niets of niemand buiten jezelf kan jou vullen!

Externe eters

Naast de emotie eters bestaan er ook nog externe eters. Externe eters krijgen een sterke behoefte aan eten als er voedsel in de buurt is. Voorbeelden zijn er genoeg: in de supermarkt lopen, de geur van versgebakken brood, de geur van vet bij een patatkraam, etc. Dit heeft dus niets met emotie eten te maken.


Is emotie eten een vrouwenprobleem?

Het aantal mannen met overgewicht is groter. Toch nemen aan afslankclubs en cursussen over overgewicht weinig mannen deel. Ook in de maatschappij wordt mannen hun overgewicht minder zwaar aangerekend dan vrouwen.

Een te zware man is een Bourgondiër of een levensgenieter. Een te zware vrouw wordt bijvoorbeeld gezien als iemand zonder zelfbeheersing.

Vrouwen zijn inderdaad vaker emotie-eters. Dit heeft te maken met hoe we als vrouw zijn. Wij zijn meer naar binnen gekeerd, meer ontvangend en mannen zijn meer op de buitenwereld gericht. Een vrouw zoekt bij een tegenslag de schuld bij zichzelf en vraagt zich af wat zij verkeerd heeft gedaan. Een man zoekt de schuld bij anderen of bij de omstandigheden.

Eten als enige vrijheid en ontspanning

Verder zijn vrouwen ook meer relatie- en zorggericht. Vrouwen moeten een schoon huis hebben, ze moeten een leuke moeder zijn, als het kan een leuke baan hebben en als het even kan ook nog een leuke partner zijn + misschien nog wel een heleboel eisen die ze aan zichzelf stellen. Ze moeten dus meestal teveel van zichzelf en als de hele dag gevuld wordt met “moeten” is er teveel stress in je leven en is eten de enige vrijheid en ontspanning die je nog hebt.

Emotie eten bestaat niet?

Onlangs kwam ik op internet ook een aantal blogs/artikelen tegen waarin beweerd wordt dat emotie eten niet bestaat omdat er eerst een fysiologische onbalans bestaat waarna een actie volgt en vervolgens vind je er pas iets van. Het emotie eten zou niet als oorzaak op zich bestaan, wel als een gevolg. Misschien is het interessant om hier in een apart artikel verder op in te gaan.

Kom in actie!

Herken je jezelf in hetgeen in dit artikel staat, dan wordt het tijd het roer om te gooien. Probeer elke dag wat tijd vrij te maken om iets te doen wat jij zelf graag wil; een boek lezen, TV kijken, breien, lekker uitgebreid in bad. Kies maar uit en zorg goed voor je eigen welzijn zodat je geen eten nodig hebt om je prettiger te voelen, te ontspannen, te troosten of te belonen.

Ben jij een emotie eter?

Handtekening-Miss-Natural

Reactie plaatsen